رد فکر

بازگشت به خویشتن من مساوی با بلاگفاست. همه چیز از همین جا شروع شد. عشق من به نوشتن، به رفتن به هزارتوی فکرهایم. بازی با کلمات. روزانه نویسی هایم، هجوم فکرهایم میان کلمات. سفرهایم و باز هم نوشتن.  گویی هزار سال گذشته اما فقط در یک چشم بهم زدن...

سالها گذشته است اما آتش نوشتن در من هنوز هست. گاه در کشاکش روزمرگی ها از درونم فریاد می زند و دلش می خواهد تا محکم دستانم را بگیرد و بگوید کمکم کن.. کمکم کن تا فراموش نشوم...