دل تنگی برای جایی که روزی نوشتن را از آنجا اغاز می کنی، تصادفی نیست، یعنی باید یک سری اتفاق ها بیفتد، تیری به جایی بخورد، پایی به زمینی نرسد و چیزی برای گفتن باشد. من اینجا آمدم، چون باید بنویسم. نه در فیس بوک و نه در شبکه های اجتماعی دیگر، که نه مجبور باشم فیلتر شکن نصب کنم و نه مجبور باشم عکسی را بازگذاری کنم. مرگ ها و تولدهای فراوانی رخ داده است. مرگ زن و مرد کوهنورد. آدمهایی که درطبیعت گم شده اند. جنگل هایی که در حال آتش سوزی است. می خواهم درباره مرگ فرناز دولخواه بنویسم و تمام گزارش های ارائه شده را با استاندارد ها مقایسه کنم و سوال بپرسم. فرناز دولتخواه تازه زنی معروف در اینستا گرام بود. مرگ بقیه افراد را هم اگر صرفه نظر کنم، مطالبی زیادی برای گفتن وجود دارد....
خواهم نوشت.. به زودی